Rozdział 4

Ocknęłam się na kolanach Li.
-Dzień Dobry śpioszku!- Powitał mnie ciepłym uśmiechem.
-Siemasz Li.
-Chcesz jakieś śniadanie?
-Chętnie
-To mnie wypuścić , to zrobię.-Pokazał swoje śnieżnobiałe ząbki
-Nie. Tak mi dobrze.
-Zepchnął mnie ze swoich kolan na podłogę.
-Ej! Co to miało być?
-Nic-Odpowiedział, rzucił we mnie poduszką i uciekł. Zaczęłam go gonić, ale zza rogu nagle wyszedł Hazza, zderzyliśmy się i oboje wylądowaliśmy na podłodze.
-No takiego powitania to ja się nie spodziewałem-zaśmiał się Styles.
 Ryknęliśmy śmiechem. Przyszła reszta członków 1D. Pomogli nam się pozbierać z podłogi i wróci do swoich zajęć rechocząc. Z poduszką w ręku wróciłam do poszukiwań Liama. Znalazłam go wreszcie. Siedział pod prysznicem(ale się nie kapał, tylko schował). Odsłoniłam zasłonę, najpierw trafiłam w niego poduszką, a potem odkręciłam zimną wodę. Dawno się tak nie bawiłam.
-O Boże! Aaaaaa!-krzyknął Li, wybiegając spod "kąpieli".
-Spokojne.-podałam mu ręcznik.
-Przyniesiesz mi suche ciuchy?
-Oczywiście-zrobiło mi się go żal, gdy się tak trząsł z zimna. Podreptałam na gore do sypialni bruneta. Weszłam i zaczęłam grzebać w jego ciuchach. Takiej pojemnej szafy to ja nigdy w życiu nie widziałam! Wzięłam szary T-shirt i jeansy. Zaniosłam do łazienki i poszłam do kuchni zrobić mu śniadanie. Należało mu się za ochlapanie lodowata woda.
Ktoś zaszedł mnie od tylu.
-Bu!-Li złapał mnie w pasie.
-O Matko!-wrzasnęłam.
-Spokojnie to tylko ja.
-Dzięki za doprowadzenie do zawalu.
-Polecam się na przyszłość.-puścił mi "oczko". Podałam mu tace z gorąca herbatą i jajecznicą.
-Dziękuję Leyla.
-Nie ma za co-uśmiechnęłam sie do niego.
Wzięłam swoja porcje i poszliśmy w stronę salonu, gdzie siedzieli wszyscy chłopcy. Rozsiadłam się na kanapie miedzy Harrym a Louisem. Gdy herbata już ostygła, napiłam sie. Ale oczywiście Loui nie możne wytrzymać 5 minut bez śmiechu i wytracił mi kubek. Byłam cala mokra.
-Loui!
-Tak Leylo?-Zaczął dziko rechotać
-Grrrrr...!-odłożyłam tace i poszłam na górę się przebrać. Weszłam do pokoju i sięgnęłam po wczorajsza koszule i jeansy. Wzięłam swoje poplamione herbata i jajecznica z pomidorami ubrania oraz zawiesiłam na dół do pralni. Kiedy wracałam postanowiłam wyjąc telefon z kurtki. Sięgając po niego, dotknęłam czegoś zimnego i metalowego. Znalazłam klucze. Ucieszyłam sie, bo mogłam wrócić do domu po swoje rzeczy. Wróciłam do chłopców.
-Harry, podwieziesz mnie do domu?
-Oczywiście. Z tobą wszędzie.
- To sie ubieraj, bo nie mam już żadnych ciuchów.- Ubraliśmy sie , wsiedliśmy do całkiem pojemnego czarnego Mercedesa i ruszyliśmy w kierunku mojego domu. Wbiegłam, wzięłam to co najpotrzebniejsze i wybiegłam z domu.
-Layla?-zagadnął Harry.
-Tak?
Zjechał na bok i popatrzył mi prosto w oczy.Widziałam że chce coś zrobić ,choć się wahał.
-Błagam,tylko się na mnie nie obraź.-poprosił i wbił się w moje usta.
Był taki zachłanny,a jednocześnie delikatny.Trzymał ręką mój policzek tak jakby bał się zaraz ucieknę,choć wcale nie chciałam.Ku mojemu zdziwieniu przestał.Bez słowa ruszył do domu.Nie wiedziałam co powiedzieć i on pewnie też nie.
Kiedy stanęliśmy na światłach zebrałam się na odwagę.
-Harry.
-Ćśśśiii! Nie teraz.-rzekł.
-Właśnie że teraz!-krzyknęłam.
-Poczekaj jeszcze 10 min.
-Nie chce.
-Dla mnie.
Westchnęłam i ucichłam.Harry pogłośnił radio w którym leciała piosenka Queen "Show Must Go On".
Spokojnie wypuściłam z płuc powietrze.Dojechaliśmy po 15 min.
Zanim odpięłam pasy Harry już otworzył drzwi .Gdy tylko nimi trzasnęłam.Loczek złapał mnie za ręką i pociągnął w stronę drzwi frontowych.W salonie siedziała pozostała 4 One Direction.
-Już wróciliście?-spyta; Niall.
-Tak.-odparł za mnie Harry.-Niech nikt nam nie przeszkadza.
Zabrał mnie do pokoju i zamknął drzwi.
W końcu odwrócił się w moją stronę.Bez słowa  znalazł się blisko mnie.Obiema dłońmi dotknął moich policzków,po czym zamknął oczy.
-Chyba zwariowałem.-mruknął.
-To wariuj i całuj.
Otworzył oczy i pocałował mnie mocno.








Tak wiem dawno nie pisałam,przepraszam :) Miałam dużo na głowie ale WRÓCIŁAM! -Luka :)