Rozdział 5

*Trzy tygodnie później*

- Spotkamy się dziś, Słonko? - spytał Harry, gdy rozmawialiśmy przez telefon.
- Przyjedź do mnie, mam wolny dom. Będziemy sami.
- Okey. Już się nie mogę doczekać.
- Layla! - usłyszałam głos ciotki.
- Przepraszam, muszę kończyć. Buziaki dla Niall'a, Zayn'a, Louis'a i ... Liama.
- Chyba woleliby, żebyś sama ich pocałowała. - Zaśmiał się.
- Bardzo chętnie.
- Ranisz mnie ...
- Przepraszam, później ci to wynagrodzę. - powiedziałam. - Do wieczora.
- Myhy.
Odwróciłam się do cioci.
- Z kim tak rozmawiałaś? - spytała.
- Z kolegą.
- Z kolegą. - powtórzyła. - To twój chłopak?
- Może ...
- Zaproś go kiedyś do nas na obiad. Chcę go poznać.
- Mamo! - zbiegła po schodach kuzynka.
- Co się stało?
- Nic, jestem gotowa.
- Idę do siebie. - wtrąciłam się i weszłam na górę.
Nagle mój telefon zaczął drgać.
                                                                  "Gwin ;*"
- Halo?
- Chodzisz z Harry'm Styles'em?! - krzyknęła.
- Co?
Byłam w szoku. Z Harry'm staraliśmy się nie okazywać sobie uczuć publicznie.
- Wejdź na jakikolwiek serwis plotkarski.
- Okok, poczekaj chwilę.
Wzięłam laptopa i zrobiłam to co mówiła.
- Cholera! - powiedziałam na głos.
Na stronie widniały zdjęcia moje i Harry'ego jak trzymam go za rękę, całuję się z nim i obejmuję.
- Czyli to prawda? Tylko szczerze.
- Tak.
- O matko! Czemu nie powiedziałaś?
- Bo uważaliśmy z Harry'm, że tak będzie lepiej.
- Jezu! Dziewczyno!
- Sorry Gwin, ktoś do mnie dzwoni. Zadzwonię później.
- Okey.
- Halo? - odebrałam drugą rozmowę.
- Harry widział te fotki? - usłyszałam głos Liam'a.
- Nie ... nie wiem. Matko ... Liam ... proszę ... przyjedziesz?
- Za 20 minut będę.
- Dziękuję. - rozłączyłam się i zabrałam do czytania.
                                                                               
                                                                      „Przyłapani”
  Świat ogarnął szok. Harry Styles członek sławnego zespołu One Direction, singiel od 2009 roku, aż do teraz. W Internecie pojawiły się szokujące fotki. Sądzimy, że brunetka na zdjęciach to początkująca pisarka Lala (Evans), której książka zajmuje 1. miejsce w sprzedaży. Prowadzi również sławnego bloga. Ze źródeł wiemy, że wcześniej chodziła także z Liam’em Payne’m, kolegą Hazzy. Czekamy, aż nowa para potwierdzi, że jest razem.

- Była dziewczyną Liam'a Payn'a?! - wrzasnęłam. - O matko!
Do pokoju wbiegła Mel.
- Co?! Wspomniałaś coś o Liam'ie?!
- Może ...
- Oj weź, a co to? - spytała odsłaniając miejsce, gzie Harry pozostawił mi malinkę.
- Odejdź.
- Uuuuuuu! Layla ma chłopaka! - zaczęła krzyczeć.
- Zamknij się!
- Melisso, jedziesz czy nie? - spytał wujek.
- Jasne, że jadę. - wybiegła z pokoju.
- A ty czemu nie chcesz jechać? - podszedł do mnie i położył rękę na mojej głowie.
- Mam do napisanie książkę.
- Jesteś zdolną dziewczyną, dasz radę. Kto jak kto, ale wyobraźnię to ty masz. - pocałował mnie w czoło i wyszedł.
- Wujku! - pobiegłam za nim.
- Tak? - odwrócił się.
- Mogę zaprosić znajomych na jutro? Tylko pięciu.
- Zaproś i pięćdziesięciu. - puścił mi "oczko".
- Dzięki.
Po kilkunastu minutach od wyjścia rodziny, ktoś zapukał. W tym czasie przeczytałam trochę komentarzy.
- Prosze! - krzyknęłam z poduszką na głowie. Po chwili poczułam rękę na swoim brzuchu.
- Hej ... - odłożył poduszkę Liam.
Wtuliłam się w niego i zaczęłam płakać.
- Już ... Ćśśś, nie płacz. Co się stało?
- Widziałeś komentarze?! - jęknęłam. - Nazwali mnie szmatą, suką i kur...!
- Layla ... wiesz, że nie jesteś żadną z nich.
- Harry wie?
- Chyba nie. Jak wychodziłem nic na to nie wskazywało.
- Ty i Danielle też tak mieliście?
- Nie do końca ludzie ją akceptowali, ale źle nie było. Posłuchaj. - wziął mnie na kolana. - Fankom Harry'ego to minie. Bądź cierpliwa i nie przejmuj się tym. Kochasz go?
- Tak.
- A więc jeżeli go kochasz to bądź cierpliwa.
- Dobrze.
- Okey, to teraz mi powiesz jak tam twoja nowa książka?
- Nijak. Nadal nie mam pomysłu. - wzruszyłam ramionami i poszłam do kuchni. Liam poszedł za mną.
- Chcesz soku? - spytałam.
- Chętnie.
Poszłam po szklankę z piciem.
- Powinnam porozmawiać z Harry'm czy potwierdzimy to, że jesteśmy razem.
- Słusznie.
Nagle zaczął dzwonić mój telefon.
- Fajny dzwonek. - zaśmiał się Liam.
- Czepiasz się One Direction?
- Nie.
Pobiegłam do pokoju i odebrałam.
- Tak?
- Musimy spotkać się jak najszybciej! - usłyszałam w słuchawce zdenerwowany głos Hazzy.
- To zapraszam. Jest u mnie twój przyjaciel.
- Liam?
- Myhy...
- Twój były chłopak... - powiedział chyba bardziej do siebie niż do mnie.
- To nie prawda! - krzyknęłam.
- Piszą co innego.
- I wierzysz im zamiast mnie?! Z resztą nieważne. Przyjedziesz to pogadamy. - rozłączyłam się i zeszłam do salonu.
- Już wie. - powiedziałam.
- Słyszałem. Wiesz co? Ja muszę już lecieć, umówiłem się z Danielle. Jakby coś to dzwoń o każdej godzinie. - Pocałował mnie w policzek.
- Okey. A właśnie, idziemy jutro na imprezę? Jeszcze zadzwonię do reszty. Jak chcesz to zabierz ze sobą Danielle.
- Spoko, ja idę. Trzymaj się, mała.
Wyszedł. Postanowiłam się odświeżyć. Wybrałam świeże ubrania i poszłam pod prysznic. Kiedy kończyłam robić make-up usłyszałam jak ktoś wszedł do domu. Przestraszyłam się, choć wiedziałam, że to Harry. Zeszłam na dół, gdzie brunet stał oparty o ścianę z założonymi rękoma.
- Chodziłaś z Liam'em? - zapytał.
- Nie.
Popatrzył mi w oczy.
- Nie kłamiesz. - podszedł do mnie.
- Nie.
- Przepraszam. - przytulił mnie. - Jestem trochę zazdrosny.
- Nic nie szkodzi. Powiemy im?
- Dostałam propozycję wywiadu i ty też.
- Kiedy?
- Chyba pojutrze. - mruknął mi nad uchem.
- Moim zdaniem, nie powinniśmy okłamywać. - dodał.
Przycisnął mnie do ściany i zaczął całować po szyi.
- Przestań, nie mogę się skupić.
- To nie myśl.
- Rada Harry'ego Styles'a. - zaśmiałam się.
- Śmiesz wątpić, że daje dobre rady? - oburzył się. - Należy ci się za to kara. Przerzucił mnie przez ramię.
- Postaw mnie na ziemię! - krzyczałam.
Wniósł mnie do sypialni.

                                                                  * Dwa dni później *
- Gotowa skarbie? - objął mnie ramieniem Harold.
- Gotowa skarbie? - przedrzeźniał go Niall przytulając się do Louisa.
Spojrzeliśmy na nich.
- Dobra, jedziemy? - spytałam.
Dojechaliśmy do studia po 20 minutach. Przed nim stało morze dziewczyn, krzyczących imiona wszystkich z 1D.
- Chodź. - pośpieszył mnie Harry i splótł nasze palce. Weszliśmy do studia.
- Witam was gołąbeczki moje. - przytulił nas jak mniemam prowadzący. - Tak się cieszę, że to ja pierwszy zrobię z wami wywiad!
- Będzie pan miał miliardową oglądalność. - warknęłam wkurzona.
- Layla! - upomniał mnie Harry.
- Nie, nic się nie stało. - uśmiechnął się dziennikarz.
- Możemy porozmawiać? - spytał Harold.
- Myhy...
- Tylko nie długo, bo zaraz zaczynamy.
- Będziemy pamiętać. - odparłam.
Harry pociągnął mni za sobą do garderoby.
- Co ty wyrabiasz?!
- Nic ... - odpowiedziałam.
- Uspokój się. Musisz się do tego przyzwyczaić, kochanie. - objął mnie i pocałował.
- Spróbuję. - uśmiechnęłam się do niego.
Wyszliśmy.
- Dostałaś opierdziel od Harry'ego? - wyszczerzył się Louis.
- Nie, buziaka. - odparłam.
- To nie fair! - krzyknął.
- Chodźcie na plan. - usłyszeliśmy głos Alana.
- Szybciej gołąbeczki. - popchnęli nas Liam i Zayn.

Rozdział 4

Ocknęłam się na kolanach Li.
-Dzień Dobry śpioszku!- Powitał mnie ciepłym uśmiechem.
-Siemasz Li.
-Chcesz jakieś śniadanie?
-Chętnie
-To mnie wypuścić , to zrobię.-Pokazał swoje śnieżnobiałe ząbki
-Nie. Tak mi dobrze.
-Zepchnął mnie ze swoich kolan na podłogę.
-Ej! Co to miało być?
-Nic-Odpowiedział, rzucił we mnie poduszką i uciekł. Zaczęłam go gonić, ale zza rogu nagle wyszedł Hazza, zderzyliśmy się i oboje wylądowaliśmy na podłodze.
-No takiego powitania to ja się nie spodziewałem-zaśmiał się Styles.
 Ryknęliśmy śmiechem. Przyszła reszta członków 1D. Pomogli nam się pozbierać z podłogi i wróci do swoich zajęć rechocząc. Z poduszką w ręku wróciłam do poszukiwań Liama. Znalazłam go wreszcie. Siedział pod prysznicem(ale się nie kapał, tylko schował). Odsłoniłam zasłonę, najpierw trafiłam w niego poduszką, a potem odkręciłam zimną wodę. Dawno się tak nie bawiłam.
-O Boże! Aaaaaa!-krzyknął Li, wybiegając spod "kąpieli".
-Spokojne.-podałam mu ręcznik.
-Przyniesiesz mi suche ciuchy?
-Oczywiście-zrobiło mi się go żal, gdy się tak trząsł z zimna. Podreptałam na gore do sypialni bruneta. Weszłam i zaczęłam grzebać w jego ciuchach. Takiej pojemnej szafy to ja nigdy w życiu nie widziałam! Wzięłam szary T-shirt i jeansy. Zaniosłam do łazienki i poszłam do kuchni zrobić mu śniadanie. Należało mu się za ochlapanie lodowata woda.
Ktoś zaszedł mnie od tylu.
-Bu!-Li złapał mnie w pasie.
-O Matko!-wrzasnęłam.
-Spokojnie to tylko ja.
-Dzięki za doprowadzenie do zawalu.
-Polecam się na przyszłość.-puścił mi "oczko". Podałam mu tace z gorąca herbatą i jajecznicą.
-Dziękuję Leyla.
-Nie ma za co-uśmiechnęłam sie do niego.
Wzięłam swoja porcje i poszliśmy w stronę salonu, gdzie siedzieli wszyscy chłopcy. Rozsiadłam się na kanapie miedzy Harrym a Louisem. Gdy herbata już ostygła, napiłam sie. Ale oczywiście Loui nie możne wytrzymać 5 minut bez śmiechu i wytracił mi kubek. Byłam cala mokra.
-Loui!
-Tak Leylo?-Zaczął dziko rechotać
-Grrrrr...!-odłożyłam tace i poszłam na górę się przebrać. Weszłam do pokoju i sięgnęłam po wczorajsza koszule i jeansy. Wzięłam swoje poplamione herbata i jajecznica z pomidorami ubrania oraz zawiesiłam na dół do pralni. Kiedy wracałam postanowiłam wyjąc telefon z kurtki. Sięgając po niego, dotknęłam czegoś zimnego i metalowego. Znalazłam klucze. Ucieszyłam sie, bo mogłam wrócić do domu po swoje rzeczy. Wróciłam do chłopców.
-Harry, podwieziesz mnie do domu?
-Oczywiście. Z tobą wszędzie.
- To sie ubieraj, bo nie mam już żadnych ciuchów.- Ubraliśmy sie , wsiedliśmy do całkiem pojemnego czarnego Mercedesa i ruszyliśmy w kierunku mojego domu. Wbiegłam, wzięłam to co najpotrzebniejsze i wybiegłam z domu.
-Layla?-zagadnął Harry.
-Tak?
Zjechał na bok i popatrzył mi prosto w oczy.Widziałam że chce coś zrobić ,choć się wahał.
-Błagam,tylko się na mnie nie obraź.-poprosił i wbił się w moje usta.
Był taki zachłanny,a jednocześnie delikatny.Trzymał ręką mój policzek tak jakby bał się zaraz ucieknę,choć wcale nie chciałam.Ku mojemu zdziwieniu przestał.Bez słowa ruszył do domu.Nie wiedziałam co powiedzieć i on pewnie też nie.
Kiedy stanęliśmy na światłach zebrałam się na odwagę.
-Harry.
-Ćśśśiii! Nie teraz.-rzekł.
-Właśnie że teraz!-krzyknęłam.
-Poczekaj jeszcze 10 min.
-Nie chce.
-Dla mnie.
Westchnęłam i ucichłam.Harry pogłośnił radio w którym leciała piosenka Queen "Show Must Go On".
Spokojnie wypuściłam z płuc powietrze.Dojechaliśmy po 15 min.
Zanim odpięłam pasy Harry już otworzył drzwi .Gdy tylko nimi trzasnęłam.Loczek złapał mnie za ręką i pociągnął w stronę drzwi frontowych.W salonie siedziała pozostała 4 One Direction.
-Już wróciliście?-spyta; Niall.
-Tak.-odparł za mnie Harry.-Niech nikt nam nie przeszkadza.
Zabrał mnie do pokoju i zamknął drzwi.
W końcu odwrócił się w moją stronę.Bez słowa  znalazł się blisko mnie.Obiema dłońmi dotknął moich policzków,po czym zamknął oczy.
-Chyba zwariowałem.-mruknął.
-To wariuj i całuj.
Otworzył oczy i pocałował mnie mocno.








Tak wiem dawno nie pisałam,przepraszam :) Miałam dużo na głowie ale WRÓCIŁAM! -Luka :)